Dit ben je niet van mij gewend. Ik bedel nooit. Maar de situatie die ik hier ga neerpennen is triest. Maar wel terdege gecontroleerd door leden van dit Thailand Forum; twee bezoeken ter plaatse, inzage in persoonlijke en medische bescheiden.

De NL-gemeenschap in Thailand doet dit niet voor iedereen. Er zijn veel avonturiers hier die in de problemen komen door eigen schuld of door emigratie zonder voldoende middelen. Maar hier zijn jonge kinderen bij betrokken; onschuldig aan hetgeen nu gebeurt. En hun vader is niet fit meer. Nu zelfs erg ziek.

===

In Thailand leeft H. NL-er. Een man van 60. Was gehuwd met een Thaise vrouw. H is medisch gezien niet fit en daarnaast door alles wat er gebeurd is wat instabiel. Zijn vrouw overleed twee jaar geleden aan TB. Een paar dagen terug had hij een ernstig probleem met een longspier. Zes weken -minstens- niet vliegen. Nader longonderzoek gaat volgen.

Hij belandde in de WAO/WAZ. Ging met zijn vrouw naar Thailand en is hier nu 20 jaar. Ze kregen drie kinderen, meisjes die nu 15 en 14 zijn, en een zoon die nu 11 is. Ze wonen in een illegaal gebouwd huisje dat gelukkig wordt gedoogd.

Hx92s WAO is ernstig gekort en hij heeft nu 500 euro per maand en wat kinderbijslag. Daar kun je van leven ware het niet dat H zelf en zijn twee jongste kinderen ziek en zwak zijn. Hij kan ze niet medisch laten verzorgen, daarvoor ontbreken de middelen.

Door het lage inkomen kan H geen visum meer krijgen. Sterker nog, hij heeft x93overstayx94 en kan bij iedere politiecontrole in de bak belanden. De kinderen worden dan door de NL gemeenschap opgevangen, dat is al geregeld. De kinderen hebben dubbele nationaliteit (al moet dat voor de oudste nog formeel worden bevestigd door de autoriteiten en dat loopt) en kunnen zonder visum hier blijven maar zonder hun pa zal dat niet gaan. Ze zijn te jong. H zal bij vertrek 400 euro boete moeten dokken. Hij heeft geen geld, geen reserves. Ook niet voor tickets. Geen contact met familie.

H wil terug naar NL. Dat is voor de medische paragraaf ook beter. De medische toestand van H en de twee jongste kinderen is ernstig. De National Health Care van Thailand kan niet alles aan, het is maar basic. En H heeft als NL-er geen recht op die zorg.

Hij zal in NL x93bijstandx94 krijgen en daar hoort een zorgpolis bij. Hij en de kinderen zijn in NL wat dat betreft beter af al is de stap naar NL voor hem en de kinderen zwaar. Overleg met de autoriteiten in een NL gemeente (Coevorden) loopt en er wordt gezocht naar hulp van Humanitas om te helpen bij de papierwinkel en voor de noodzakelijke morele steun.

Wij zijn met een groepje van 20 NL-ers uit dit Thailand Forum op zoek naar geld. Die NL-ers zijn vrijwel allemaal gepensioneerden en ook bij ons groeit geld niet aan de boom. Er zijn nu toezeggingen voor 65.000 baht. Voor 4 enkele reis tickets en de boete en wat handgeld is een ton baht nodig. We zoeken toezeggingen en stortingen. Zoals gezegd, de eerste zes weken is er vliegverbod dus het vertrek wordt op zijn vroegst begin Januari.

Ik heb ook een bedrag toegezegd. Juist de kinderen gaan me aan het hart. Eerst moeder hen ontvallen en nu bijna aan de bedelstaf. En naar een koud land.

Dat is de reden van mijn poging hier. Er zijn bankrekeningen in TH en NL beschikbaar voor donaties voor H en zijn kinderen. De bankrekeningen staan op naam van Mart Vermaat die in Kalasin / Thailand woont en de controle op besteding wordt gedaan door Mario en Oscar.

Bankrekening ING, nummer 76 70 759 tnv Mart Vermaat, Nong Hang, Thailand.

Graag een reactie. En die blijft desgewenst anoniem.

Iedere duizend baht is er een. En welkom. En hard nodig.

Prajak / Erik Nongkhai

Ik loop alweer schandelijk achter met het weblog, simpele reden: druk, druk, druk.

Hierboven nog een stel foto’s van Elisabeth uit mei 2009 die ik natuurlijk al lang geleden had moeten publiceren maar was er nog niet van gekomen. Inmiddels zit ik alweer voor vier maandjes op zee, met de Maersk Kalmar op een dienst van Perzische Golf – India – West Europa, helaas niet meer naar Thailand dus moest uitvliegen naar Jebel Ali (Dubai) en ik vlieg in september weer terug vanuit Nederland.

Zal in volgende berichtjes nog wat foto’s van de Kalmar plaatsen. Verder alles zowel hier aan boord als thuis prima hoewel het wel erg zwaar valt om zo’n tijd bij het gezin weg te zijn, maar ja, er moet nu eenmaal ook brood op de plank komen (of rijst, in Thailand).

—— E-mail: crew.kalmar@ponlfleet.com Mobile: +63-9299000825 / +31-646402502 Inmarsat phone: +870-324429810 Inmarsat fax: +870-324429811

Gisteren weer eens een slang in de tuin, de laatste tijd zie ik ze steeds vaker maar geloof dat dat voornamelijk komt doordat je er handiger in wordt om ze tijdig te zien. Er zijn hier heel erg veel slangen, maar sinds ik weet dat 99% van alle slangen die OVERDAG aktief zijn hier in deze streken volstrekt ongevaarlijk zijn ben ik er wel een hoop rustiger met slangen in de tuin. Laat ze maar vrolijk doorschuivelen, ze eten ongedierte en dat kan nooit geen kwaad. Enige slangen hier in de buurt die WEL levensgevaarlijk zijn en overdag rondkruipen zijn de koningscobra en de spitting cobra, maar allebei die slangen zijn vreselijk schuw en kans dat je ze in je tuin zult tegenkomen is absoluut minimaal. Alle andere overdag aktiefe slangen zijn ongevaarlijk (hoewel ze desalnietemin gemeen kunnen bijten, maar ze zijn niet giftig). Best om ze gewoon met rust te laten. Onze hond Lucky jaagt ze meestal de tuin uit als hij ze ziet maar zorgt er dan wel heel erg goed voor dat hij buiten hap-afstand blijft, als je Lucky vreselijk kwaad hoort blaffen en rondspringen is het meestal dat daar een slang of een grote hagadis zit (katten maken helemaal geen schijn van kans onze tuin in te komen).

‘s Nachts moet je wel vreselijk goed oppassen waar je je voeten zet en beslist niet rondlopen op donkere of slecht verlichte plaatsen waar je niet goed kunt zien waar je je voeten zet. Er zitten hier diverse soorten Kraits die vreselijk giftig zijn, overdag zie je die slangen absoluut niet want het zijn nachtdieren maar ‘s nachts zijn ze aktief en loop je het risico dat je ze tegenkomt. Zolang ze jouw maar eerst horen (voelen) aankomen zullen ze meestal maken dat ze wegkomen, maar je moet niet per ongeluk te dicht bij komen want dan kunnen ze bijten. Er is eigenlijk geen enkele slang hier die echt doelbewust een mens zal aanvallen (alleen de cobra’s maken een nest en verdedigen dit ook), statistisch is bewezen dat 70% van alle slangenbeten veroorzaakt worden doordat de mensen probeerden de slang te doden, als je het beest met rust laat is de kans dat je gebeten wordt stukken kleiner. Wat ik niet wist en wat je wel een beetje voorzichtiger maakt is dat onderzoek heeft bewezen dat de slangen serums (die elk ziekenhuis hier heeft) in feite praktisch even gevaarlijk zijn als de slangen-beten zelf, men schat dat 50% van de mensen die overlijden door slangen beten overlijden als gevolg van overgevoeligheid voor het serum en niet door de slangenbeet zelf, het risico van een allergische reaktie als gevolg van het toedienen van serum is heel erg groot en die kans neemt toe naarmate je het vaker toegediend krijgt, het is dus beslist niet zo dat een spuitje met serum altijd een leven red… Beter voorkomen dat je gebeten wordt!

Overigens is het dagelijks verkeer hier in Thailand nog altijd vele, vele, vele malen gevaarlijker dan het risico van slangen!

Gisteren razendsnel op en neer geweest naar Singapore om mijn 2 jaarlijkse medische keuring en vaccinaties allemaal te regelen, keuren kan helaas niet hier in Thailand (of althans, ze kunnen niet de geldige Europesche keuringen doen). Was toch weer een hele tocht, 8 uur rijden vanaf hier naar Bangkok, daarna 2,5 uur vliegen, half uurtje metro en een stukje lopen (en zoeken) voor ik ‘Straits Medical’ in Philip Street gevonden had. Maar verder prima service, alles vlot verlopen, en laat in de middag hard rennende terug zodat ik nog net op tijd op het vliegveld was om daar vervolgens te horen dat mijn vliegtuig 2 uur vertraagd was dus alle haast niet nodig was geweest maar ja, dat weet je ook niet vantevoren. Daarna weer 2,5 uur terug vliegen met verder geweldig goede service van Thai Airways (je hebt soms het gevoel dat er daar meer stewardessen dan pasagiers in het vliegtuig zitten, uitgebreide maaltijd en film en alle service voor z’on klein stukje vliegen) en vervolgens weer 8 uur rijden terug naar Udon Thani zodat we hier vanochtend om 8 uur eindelijk weer thuis waren waar Lucky ons dolblij verwelkomde. Afijn, hoeft nu pas over 2 jaar weer dus zo’n probleem is het ook niet .

Onvoorstelbaar trouwens zo snel als Singapore veranderd, ik dacht dat ik er aardig de weg wist en had een stads-plattegrond bij me maar zelfs dan loop je toch weer te zoeken omdat er overal dingen veranderd zijn, nieuwe gebouwen bij gekomen, etc, etc. En na zo’n klein plattelands stadje als Udon Thani is Singapore wel echt overweldigend groot… Maar toch blij dat ik gewoon hier woon waar wij wonen, is leuk om een dagje in zo’n grote stad te zijn, maar om er te wonen…

Nieuwste filmpjes van Elisabeth zijn nu online op mijn YouTube site;

http://www.youtube.com/user/GeertSassen

Hele familie bij elkaar, foto’s zijn alweer van vorige maand maar ontvingen ze pas gisteren en zijn toch nog leuk genoeg om te plaatsen. Valt me op als ik deze foto’s bekijk hoeveel Elisabeth in de afgelopen paar weken alweer gegroeid is, kind is momenteel ontzettende hard aan het groeien en heeft ook een tomeloze energie.

Vandaag hebben we samen met de aannemer de bouwtekeningen en het ontwerp voor ons nieuwe huis doorgenomen. Plannen en financiering zijn nu rond en zodra we ons huidige huis verkocht hebben kunnen we met de bouw beginnen.

Het is weer voorjaar hier en dat is de tijd dat de ‘Tokay’ Gecko het meest actief is. Ze leven hier voornamelijk op de daken van de huizen en je ziet ze vrijwel nooit, maar horen doe je ze des te meer. Ik waarschuw alle bezoekers er altijd vantevoren voor, want ze kunnen zo vreselijk luid roepen dat je je wild schrikt als je niet weet wat het is.

Het beestje zelf is een stuk groter dan de normale ‘tjintjok’ (Gecko) die hier overal in en om het huis leven, een volwassen Tokay kan 30-40 cm groot worden hoewel ze nog altijd moeiteloos tegen muren op kunnen klauteren en zelfs volledig op de kop over het plafond kunnen lopen. In tegenstelling tot de tjintjok’s heb ik echter nog nooit een Tokay binnenshuis aangetroffen, kennelijk houdt het horrengaas wat we overal bij ramen hebben aangebracht hen afdoende tegen. Kwaad kunnen ze trouwens niet, ze leven van insecten en zijn daardoor heel nuttig, hoewel ze wel gemeen schijnen te kunnen bijten als je te dichtbij komt.

Maar vooral ‘s avonds en in deze tijd van het jaar laten ze van zich horen. Het begint met een secondenlang gemekker, vergelijkbaar met een kudde geiten die over straat komt voorbij marcheren, kennelijk haalt het beest dan adem af zoiets. Daarna volgt er 5 tot 7 maal achter elkaar een heel luide kreet ‘Tokeeeehhhhh’. In het begin werd ik er absoluut wakker van, tegenwoordig lukt het me meestal om er doorheen te slapen, maar iedereen hier in de omgeving die het dier hoort begint ogenblikkelijk te tellen. Volksgeloof is dat indien een Tokay minder dan 4 keer roept er onraad dreigt, en Urailak maakt me absoluut wakker als ze een Kokay maar drie keer hoort roepen, er diend dan in de tuin en rondom het huis te worden gekeken en gezocht om te zien of er geen onraad aanwezig is want zo’n Tokay vergist zich nooit! Gelukkig kunnen de meeste van deze beesten kennelijk goed tellen, want vrijwel altijd roepen ze minimaal 5 keer en maximaal iets van 7 keer.

Afgelopen kerst was ze veertien jaar geworden, erg oud voor een zo grote hond, maar eergisteren wilde het plotseling niet verder meer en is ze heel stil en tevreden ingeslapen.

Ik zal haar vreselijk missen, en denk nog vaak aan alle lange wandelingen die we samen gemaakt hebben, de enorme trouw die een hond je kan schenken, de manier waarop ze direct aan mijn voeten kwam liggen als ik thuis was, de blik waarmee ze naar mij op keek. Liefde en aanhankelijkheid en absoluut volledig vertrouwen dat alleen een hond je kan schenken. De laatste maanden heeft ze bij mijn ouders gewoond omdat Thailand te ver is om op haar leeftijd nog te reizen, maar ik ben blij dat ze nog kennis heeft kunnen maken met Elisabeth (net als Micha een kerstkind) en ik hoop dat ze nu uit kan rusten van haar lange leven en dan herboren kan worden als vrolijke jonge hond in een goed gezin, dat heeft ze absoluut verdiend.

Micha, bedankt voor alles wat je mij gegeven hebt in al die lange, lange jaren! Ik zal je nooit vergeten.

Nieuwste filmpje staat op YouTube: http://www.youtube.com/user/GeertSassen

–